به نام اللهبکار بردن کلمه همه یکجور توجیه و شاید گول زدن خودمان است. همه مثل هم هستند، همه بچه ها اینجورین، همه مردها اینطور رفتار می کنن، همه معلما .... در واقع با بکار بردن این کلمه" سم" خودمان را از واقعیت ها دور می کنیم و به همین دلیل به فکر حل مسئله و رفع مشکل پیش نمی رویم.همه این ها را گفتم تا به اینجا برسم من اصلا از خودم راضی نیستم در تربیت فرزند، در خانه داری، در مدیریت زندگیدر هیچکدام آنطور که انتظارش را داشتم، موفق نبودم.مواقعی پیش آمده که وقتی به مشکلی در هر کدام از این موارد برخورد

سلامچهارشنبه گذشته اولین روزی بود که باید برای آغاز بکار می رفتم سرکار و دختر کوچولویم را پیش مامان گذاشتم. استرس داشتم هم برای دخترم هم برای مامان خدا رو شکر همه چی خوب پیش رفت وقتی اومدم خانه تا من رو دید آغاز کرد به خندیدن و بغلم شد.البته تصمیم دارم این روزها مرتب سرکار نروم تا این زمستان تمام بشه به خاطر همین شنبه هم رفتم و یکشنبه هم فقط چند ساعتی بود. در روز جاری هم مرخصی گرفتم روز بعد هم 13 رجب است و تعطیل ( راستی روز پدر به تمام پدرهای سرزمینم تبریک می گم)الان هم دخترم وایستاد و سعی دارد

فروردین گذشته به مرخصی زایمان رفتم. بعد از 9 ماه برگشتم و متوجه شدم برخی از کارهایی که به همکارم سپرده بودم به خوبی انجام نشده بود و برخی ناتمام باقی مانده بود، بهانه های او را درک نمی کردم چون مسیر را برای انجام کار ، اشتباه رفته بود و حتی حاضر نشده بود در این مدت از راهنمایی و کمک من استفاده کند. جالب تر آنکه توانایی فوق العاده ای در توجیه دیگران برای قصورش دارد و طوری ماجرا را بیان می کند که تمام تقصیرها به گردن طرف دیگر ماجرا می افتد.خلاصه مطلب اینکه بعد از بازگشت، سعی کردم امور را به دست گی

انگار این وبلاگ شده، چاه دلتنگی های من، هر وقت دلم تنگ میشه و ناراحت هستم و نمی توانم فریاد بزنم و به نحوی قفل می کنم، می آیم اینجا و دلم می خواهد خودم را خالی کنم تا حالم بهتر شود.باید اعتراف کنم راه و رسم برخورد با آدمها را بلد نیستم مخصوصا آدمهایی که ناراحتم می کنند. راه و رسم برخورد با آدم های خود برتربین و پر مدعا را بلد نیستموقتی ناراحت میشم نمی توانم با بیان خوش یا شوخی و طنز ناراحتیم را به آنها بگویم و یا مشکل را برطرف کنماین ضعف بزرگی است که از تنش، از صدای بلند، از ناراحتی و عصبانیت د